มงคลชีวิต ๑๘ ประการ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 120 / 166

ธรรมะเพื่อประชา ลักษณะมหาบุรุษ (๒) สัตว์ทั้งหลายมีกรรมเป็นของตน เป็นทายาทแห่งกรรม มีกรรมเป็นกําเนิด มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย กรรมย่อมจำแนกสัตว์ให้เลวและประณีตได้” รูปนามขันธ์ ๕ ที่ก

ธรรมะเน้นว่าทุกสรรพสัตว์มีกรรมเป็นของตัวเอง ซึ่งเป็นปัจจัยที่กำหนดอัตภาพที่แตกต่างกัน ไม่เพียงแต่แค่รูปร่างที่เหมือนกันแต่ภายในมีความแตกต่างที่เกิดจากกรรมที่ตั้งแต่งขึ้น โดยเฉพาะมหาบุรุษซึ่งมีคุณสมบัต

ธรรมะเพื่อประชา ลักษณะ มหาบุรุษ (๒) ๒๒๔ พระพุทธองค์ตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ครั้งตถาคต เป็นมนุษย์ในกาลก่อน ได้นำความสุขให้มหาชนจำนวนมาก บรรเทาความหวาดกลัวและความสะดุ้ง จัดการรักษาป้องกัน คุ้มครองอ

ในบทนี้ พระพุทธองค์ได้ตรัสถึงลักษณะของมหาบุรุษในอดีต รวมถึงการดำเนินชีวิตอย่างมีความกรุณาและการสร้างสรรค์ความสุขให้กับมหาชน พระองค์ได้เน้นว่าวิธีการเหล่านี้ส่งผลต่อกรรมดีที่จะนำมาซึ่งการเกิดในสุคติโลก

ธรรมะเพื่อประชา ลักษณะ มหาบุรุษ(๒) จะปรารถนาสิ่งใด ย่อมสมความปรารถนาทุกประการ มีบริวาร มากมายแวดล้อม เมื่อเป็นพระพุทธเจ้า ทรงมีภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกาเป็นบริวาร ทั้งเทวดา มนุษย์หรืออสูร นาค ครุฑ

เนื้อหานี้พูดถึงลักษณะของมหาบุรุษในพระพุทธเจ้า โดยเฉพาะการปรารถนาสิ่งต่าง ๆ ที่สมความปรารถนา และการที่ทรงมีบริวารมากมายรอบตัว พระองค์ได้รับการเคารพจากทั้งเทวดามนุษย์และสรรพสัตว์ เน้นถึงการสั่งสมบุญในภ

๒๕ ลั ก ษ ณ ะ ม ห า บุรุษ (๓) ตถาคตไม่ถลึงตาดู ไม่ค้อนตาดู ไม่ชำเลืองตาดู เป็น ผู้มองตรงๆ และมีใจซื่อตรงเป็นปรกติ มองดูมหาชนด้วย นัยน์ตาที่บ่งบอกถึงความจริงใจ ประกอบด้วยความเมตตา ปรารถนาดี มาในภพชาติน

ธรรมะเพื่อประช ลักษณะ มหาบุรุษ (๓) นอกจากนี้ พระองค์ได้ตรัสไว้ว่า “ตถาคตไม่ถลึงตาดู ไม่ค้อนตาดู ไม่ช่าเลืองตาดู เป็นผู้มองตรงๆ และมีใจซื่อตรงเป็น ปรกติ มองดูมหาชนด้วยนัยน์ตาที่บ่งบอกถึงความจริงใจ ประก

บทความนี้นำเสนอถึงลักษณะของมหาบุรุษซึ่งสะท้อนผ่านดวงตาที่ประกอบด้วยความจริงใจและเมตตา โดยพระองค์จะมีดวงตาที่ดำสนิทและสวยงาม มองโลกด้วยใจที่ซื่อตรง ซึ่งทำให้มีคุณค่าทางจิตใจและเป็นที่รักในหมู่มนุษย์และ

ธรรมะเพื่อประช พระปิยทัสสีพุทธเจ้า (๑) ๒๔๓ สนมนารี ๓๓,000 นาง มีพระนางวิมลามหาเทวีเป็นประมุข เมื่อพระโอรสพระนามว่ากัญจนเวฬะทรงประสูติ พระบรมโพธิสัตว์ทรงเห็นบุพนิมิต ๔ ประการ คือ คนแก่ คนเจ็บ คนตายและน

เรื่องราวเกี่ยวกับพระปิยทัสสีพุทธเจ้าและการค้นพบธรรมที่สำคัญในชีวิตของพระองค์ จากการเห็นบุพนิมิตที่นำไปสู่การออกบวชและบำเพ็ญเพียรเพื่อค้นหาความจริงของชีวิต โดยพระองค์ต้องประสบกับการตรัสรู้ธรรมที่ใต้ต้

ธรระพี ประช มหาโควินทสูตร (ตอนที่ ๑ เทว สันนิบาต) พระผู้มีพระภาคเจ้าถึงเหตุการณ์ที่เหล่าเทวดาชั้นดาวดึงส์ ประชุมพร้อมกัน ที่สุธรรมาเทวสภาในวันพระขึ้น ๑๕ ค่ำ และ ยังมีทิพยบริษัททั้งหลายมานั่งล้อมรอบ ซึ

ในบทนี้กล่าวถึงการประชุมของเหล่าเทวดาชั้นดาวดึงส์ที่สุธรรมาเทวสภา ในวันที่ ๑๕ ค่ำ โดยมีมหาราชทั้ง ๔ องค์นั่งอยู่ นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงเหตุการณ์ที่ทำให้เกิดการประชุม หรือเทวสันนิบาต ซึ่งรวมถึงวันเข

ธรรมะเพื่อประชา มหาโควินทสูตร (ตอนที่ ๑ เทว สันนิบาต) ๒๗๘ ประการที่ ๓ เทวดาจะประชุมกันเพื่อประโยชน์แก่การ เสวยปาริฉัตตกกรีฑา คือการประชุมกันในคราวที่ต้นปาริฉัตร ୭ ออกดอก เพราะดอกปาริฉัตรนี้มีกลิ่นหอมค

เนื้อหาเกี่ยวกับการประชุมของเทวดาในสุธรรมาเทวสภาเพื่อเสวยปาริฉัตตกกรีฑา ซึ่งมีการจัดเตรียมอาสนะสำหรับเทพบุตรและการฟังธรรมครั้งใหญ่ ทุกเดือนจะมีการป่าวประกาศการฟังธรรมนำโดยอำมาตย์ของมหาราชและโอรสของท้า

Mo ม ห า โ ค วิ น ท ส ต ร บ ( ต อ น ที่ ๒ พุ ท ธ ค ณ ๘ ประการ ) १ 9 บุคคลจะเป็นอุบาสกหรืออุบาสิกาก็ตาม ผู้ถึงพระ รัตนตรัยอันประกอบด้วยคุณอันอุดมอย่างนี้ ชื่อว่าจะเป็นผู้ บังเกิดในนรกเป็นต้น ย่อมไม่มี

ธรรมะเพื่อประชา มหาโควินทสูตร (ตอนที่ ๒ พุทธคุณ ๘ ประการ) ២៨២ บุญ คือ สิ่งที่อยู่เบื้องหลัง ที่ทำให้เกิดความสำเร็จใน ทุกๆ เรื่อง ทําให้เป็นผู้ที่สมบูรณ์ด้วยโลกียสมบัติและอริยสมบัติ ถ้ามีบุญมากเราจะสร้

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของบุญในการสร้างบารมี และการเป็นผู้มีโลกียสมบัติและอริยสมบัติ โดยอ้างอิงถึงพระรัตนตรัย และพระสัมมาสัมพุทธเจ้า บทเรียนจากมหาโควินทสูตรแนะนำให้ผู้ปฏิบัติต้องสะสมบุญเพื่อพ้นจากอ

ธรรมะเพื่อประช มหา โควินทสูตร (ตอนที่ ๒ พุทธคุณ ๔ ประการ) ๒๘๓ สันนิบาต ซึ่งเป็นการประชุมใหญ่ในแต่ละครั้งของเหล่าเทวดาใน สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ปัญจสิบเทพบุตรได้ทูลเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น บนสวรรค์ชั้นนั้น

ในบทความนี้จะพูดถึงการประชุมใหญ่ของเหล่าเทวดาในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ โดยเฉพาะการทบทวนถึงบุญที่ตนเองได้สร้าง ถือเป็นการสร้างความเจริญแก่เทพที่มีรัศมีที่สดใสจากการเป็นสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ธรรมะนี้สอน

ธรรมะเพื่อประชา มหาโควินทสูตร (ตอนที่ ๒ พุทธคุณ ๘ ประการ) ២៨៤ พวกเทพชั้นดาวดึงส์พร้อมทั้งท้าวสักกะ เห็นข้อนี้แล้วจึง ปีติยินดี เกิดความเลื่อมใสในพระบรมศาสดามาก แม้จะอยู่บน สวรรค์ต่างแสวงหาบุญ ด้วยการพ

ในมหาโควินทสูตรตอนที่ ๒ นี้ พวกเทพชั้นดาวดึงส์และท้าวสักกะได้แสดงความเลื่อมใสในพระคุณของพระบรมศาสดา ผู้ซึ่งทรงปฏิบัติเพื่อเกื้อกูลแก่ชาวโลก มีพระคุณ ๔ ประการที่สำคัญ ได้แก่ การปฏิบัติเพื่อความสุขของมน

ธรรมะเพื่อประช มหา โควินทสูตร (ตอนที่ ๒ พุทธคุณ ๔ ประการ) ២៨៥ สักกะ ไม่เคยเห็นศาสดาองค์ใดในโลกนี้ที่เต็มเปี่ยมด้วยพระมหา กรุณา ปฏิบัติเพื่อความเกื้อกูล เพื่อความสุข เพื่ออนุเคราะห์แก่ ชาวโลก เพื่อประโ

ในบทนี้กล่าวถึงพระมหากรุณาและพระธรรมที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงประกาศไว้ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับเวลา และสามารถเห็นได้ด้วยตัวเอง ผู้รู้สามารถรู้ได้เฉพาะตน ไม่มีศาสดาอื่นที่สอนไว้เช่นนี้ในอดีตและปัจจุบัน พระผู

ธรรมะเพื่อประช มหา โควินทสูตร (ตอนที่ ๓ สนัง กุมาร พรหม) ២៩១ ประคองตนให้รอดพ้นอบายภูมิได้ ผู้ที่สามารถนำชีวิตไปสู่จุดหมาย อันสูงสุดได้ จะต้องรู้จักพระธรรมคำสั่งสอนของพระสัมมา สัมพุทธเจ้าเท่านั้น *คราว

ในตอนนี้เราจะได้ฟังเรื่องราวที่หลวงพ่อเล่าการประชุมของเหล่าเทพและการฟังพระคุณ ๔ ประการของพระผู้มีพระภาคเจ้า โดยมีการปรากฏรัศมีจากทางทิศเหนือ ซึ่งแสดงถึงการมาถึงของสนังกุมารพรหม ผู้มาร่วมฟังธรรมและแสดง

ธรรมะเพื่อประช มหา โควินทสูตร (ตอนที่ ๓ สนัง กุมาร พรหม) ๒๕๓ ประพฤติพรหมจรรย์ในพระพุทธศาสนามาบังเกิดในที่นี้ และ พวกเทพเหล่านั้นรุ่งเรืองยิ่งกว่าพวกเทพเหล่าอื่น โดยรัศมี โดยยศ โดยอายุ เป็นสาวกของพระผู

เนื้อหาพูดถึงการประพฤติพรหมจรรย์ในพระพุทธศาสนา โดยมีสนังกุมารพรหมเป็นตัวแทนในการสื่อสารวิชาความรู้และคุณความดีของพระผู้มีพระภาคเจ้า เสียงของสนังกุมารพรหมได้รับความชื่นชมจากทวยเทพ เมื่อได้ฟังคำสอนที่ทำ

จั น ท ก กุ มาร ม า ร บ าเพ็ญ ขั น ติ บ า ร มี (๑) ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ของความอดทน ๕ ประการ คือ ผู้อดทนย่อมเป็นที่รัก เป็นที่ชอบใจของคนเป็นอันมาก เป็นผู้ไม่มากด้วยเวร เป็นผู้ไม่มากด้วยโทษ เป็น

ในพระพุทธศาสนา อานิสงส์ของความอดทนมี ๕ ประการที่สำคัญซึ่งรวมถึงการเป็นที่รักและชอบใจของผู้คนจำนวนมาก นอกจากนี้ ผู้ที่มีความอดทนไม่มากด้วยเวรและโทษ จะหลีกเลี่ยงการลงโทษ และเมื่อสิ้นชีวิต ย่อมเข้าถึงสุค

ธรรมะเพื่อประชา จันทกุมาร บำเพ็ญขันติบารมี (๑) ဘာဝ เวลาเป็นสิ่งเดียวที่ทุกคนมีเสมอกัน ไม่มีใครได้เปรียบหรือ เสียเปรียบ แล้วแต่ใครจะใช้เวลาที่มีอยู่ให้เป็นประโยชน์และมี คุณค่าได้มากกว่ากัน คำว่า “ไม่มี

บทความนี้พูดถึงการใช้เวลาให้มีคุณค่า โดยเน้นว่าทุกคนมีเวลาเท่ากัน แต่ขึ้นอยู่กับการจัดการของแต่ละบุคคล หากเราใช้เวลาอย่างมีประโยชน์ จะสามารถทำสิ่งที่ดีได้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนเกี่ยวกับความอดทนและ

ธรรมะเพื่อประช จันทกุมาร บำเพ็ญขันติบารมี (๑) ๑๑๑ อันมาก เป็นผู้ไม่มากด้วยเวร เป็นผู้ไม่มากด้วยโทษ เป็นผู้ไม่ หลงทำกาละ และเมื่อตายไป ย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ของความอดทนม

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของขันติธรรมหรือความอดทนในการดำเนินชีวิตร่วมกับผู้อื่น โดยนำเสนอความคิดที่ว่า ความอดทนเป็นปัจจัยสำคัญในการสร้างบารมีและช่วยให้มนุษย์สามารถอยู่ร่วมกันในสังคมที่มีความคิดและการ

ธรรมะเพื่อประช จันทกุมาร บำเพ็ญขันติบารมี (๒) ๓๔๓ ความปีติใจที่มีพระโอรสที่ปรีชาสามารถวินิจฉัยอรรถคดีตั้งแต่ ยังเยาว์ จึงทรงประทานตำแหน่งหน้าที่ผู้วินิจฉัยอรรถคดีให้แก่ พระกุมาร ผลประโยชน์ของกัณฑหาลพร

เนื้อหานี้กล่าวถึงความปีติใจของพระราชาที่ทรงมีพัฒนาการในด้านการวินิจฉัยอรรถคดีของพระกุมาร ซึ่งนำไปสู่การผูกอาฆาตของพราหมณ์กัณฑหาล เมื่อพระราชามีความฝันที่เกี่ยวข้องกับสวรรค์ชั้นดาวดึงส์และความปรารถนาท

ธรรมะเพื่อประชา เนมิราชชาดก บำเพ็ญอธิษฐานบารมี (๔) ៤៨៨ แห่งหนึ่งในกาสิกรัฐ เขาให้สร้างวิหาร ๓ หลัง ถวายแด่บรรพชิต ได้ปฏิบัติบำรุงภิกษุผู้อยู่ในวิหาร ๗ หลังนั้นด้วยปัจจัย ๔ โดย ความเคารพนอบน้อม ได้บริจ

ในเรื่องเนมิราชชาดกนี้กล่าวถึงการมอบทรัพย์และความเคารพต่อพระภิกษุ โดยมีการสร้างวิหารและบำรุงรักษาอุโบสถศีลเพื่อสร้างบุญต่าง ๆ ซึ่งนำไปสู่การเกิดในสวรรค์และชีวิตที่มีความสุขในวิมานพร้อมกับการเข้าถึงเทพ